Stadstuinderij Venlo
Van een tijdelijke plek naar een vaste tuin midden in het park
De Stadstuinderij in Blerick begon in 2015 met moestuinbakken van een vierkante meter, te huur voor wie zelf wilde telen. Het groeide uit tot een tuinderij waar leden samen groente verbouwen. Maar de plek was altijd tijdelijk. Dit is hoe daar een vaste tuin van kwam.
In een paar minuten zie je hoe de Stadstuinderij van het kazerneterrein naar het park verhuisde, en wat daar allemaal bij kwam kijken.
€0
Wat de hulp van Katalys kostte
2015
Het jaar van de eerste moestuinbakken
425+
Buurtbewoners op de wekelijkse groentenmail
Het idee
Het begon klein: bakken van een vierkante meter in Blerick, te huur voor wie zelf wilde telen. Al snel verhuisde de tuinderij naar het leegstaande kazerneterrein, waar ze van de gemeente mochten zitten tot er een nieuwe wijk zou komen. Daar groeide het uit tot een echte tuinderij, met tunnelkassen en een clubhuis in het verbouwde oude tankstation.
Wie lid wordt betaalt vijf euro per jaar en werkt twee uur per week mee. De echte betaling zit in die uren, niet in de contributie.
Wat mensen bindt, is niet alleen het tuinieren. Als nieuwkomer werk je naast leden die bakken ervaring hebben, en je leert in een seizoen meer dan in tien jaar zelf proberen.
Miranda kwam in 2017 binnen als lid en zit inmiddels in het bestuur: "Ik vond het altijd al leuk om te tuinieren, maar toen ik lid werd kreeg ik pas echt groene vingers."
De uitdaging
Het kazerneterrein was vanaf dag één tijdelijk. Het bestuur overlegde op tijd met de gemeente over een vervolgplek, en kreeg telkens te horen dat die er wel zou komen. Toen het begon te dringen, kwam er een aanbod: hier een stukje, daar een stukje, verspreid over de wijk.
Ze wezen het af. Je hebt één centraal punt nodig, want de coördinatoren verdelen de taken, de spullen staan bij elkaar en dan ga je een paar uur aan het werk. Met een kruiwagen compost een kilometer verderop lopen, dat schiet niet op.
Hoe Katalys hielp
Vanaf dat punt kwam Katalys in beeld. De adviseur ging een aantal keren mee naar de gemeente. Hij zag ook waarom hun subsidieaanvragen telkens strandden: ze werden bij het verkeerde loket ingediend. Je moet gericht zijn, zei hij, en je hebt die ene persoon binnen de gemeente nodig met wie je kunt overleggen.
Voor de vergunning wilde de gemeente een tekening, een beeld van hoe het eruit zou komen te zien. Via de adviseur kwam er een landschapsontwerper van Arcadis, de partner die Katalys inschakelt voor specialistisch werk. Hij bedacht een tuin zonder rand: grote vormen, omzoomd met hagen, als een kralensnoer door het park geregen, waar parkbezoekers gewoon doorheen kunnen lopen. Geen hek met schuurtjes erachter, maar iets wat het park mooier maakt in plaats van kleiner. De strenge welstandscommissie was meteen om.
Op een achteraflocatie kun je min of meer doen wat je wilt. Midden in een park moet je iets bedenken waardoor de tuin juist meerwaarde wordt.
Het resultaat
In november kregen ze de beschikking over de nieuwe plek. De winterteelt lieten ze deels lopen en ze richtten zich op de centrale cirkel, die in het voorjaar klaar moest zijn om te kunnen zaaien. Eind maart was de verhuizing rond, net op tijd, want per 1 april moesten ze van het oude terrein af.
Ze hadden erop gerekend leden te verliezen. Dat gebeurde ook, maar er bleven er veel meer over dan verwacht en er kwamen nieuwe bij. De verkoop draaide het eerste jaar al beter dan gehoopt.
Nu is er elke woensdagochtend een werkochtend en op zaterdag verkoop van de groenten die over zijn. De groentenmail gaat naar ruim 425 mensen uit de omgeving. Er is een kindertuin, er komen scholen langs, en langs het wandelrondje staan picknicktafels.
De buurt was eerst sceptisch. Mensen hoorden dat er een moestuin kwam, maar zagen vooral vrijwilligers met stenen slepen. Nu horen ze van hondenuitlaters hoe mooi het geworden is, en hoe fijn het loopt met al dat groen in plaats van de grasvlakte die het was.
Start jullie verhaal
Impressies uit de tuin
