Initiatief in Oostwold
Van een idee in de kookgroep naar een moestuin voor het hele dorp
In De Gaveborg in Oostwold koken en eten dorpsgenoten om de week samen. Kookvrijwilliger May wilde daar meer van maken: een moestuin waar het dorp zelf groente en kruiden verbouwt. Ze had geen plan, alleen een idee. Zo is dat idee op weg naar een echte tuin.
€0
Wat de hulp van Katalys kostte
12,5 jaar
Beheert Henriëtte al De Gaveborg
Volgend seizoen
Moeten de eerste moestuinbedden er liggen
Het idee
Het begon bij het kleine moestuintje van de basisschool. May zag het en dacht terug aan Thailand, waar ze opgroeide met een moestuin. Daar kwam de hele gemeenschap samen, van jong tot oud. Ze werkten samen, leerden van elkaar en aten van wat de tuin opleverde. Dat miste ze hier.
In de kookgroep, die zelf ooit als initiatief met Katalys begon, werd al eens gefantaseerd over eigen groente. May pakte het op. "De kleine moestuin bij school, toen kwam het idee. En wij wilden iets groters."
Het gaat haar niet alleen om biologische groente en kruiden: "Ook om verzamelen met het dorp, om mensen te laten ontmoeten." En het gaat haar om de kinderen: "Toen ik een kind was, vond ik het ook leuk om te zien wat groeit, en dan groeit tot ik het kan eten. Ik wil kinderen dit proces ook leren."
De uitdaging
Van tuinieren weet May alles. Van wat eromheen komt kijken weet ze weinig: hoe je iets regelt met de gemeente, welke vergunning je nodig hebt en waar je aanklopt voor geld. "Van de rest heb ik geen verstand. Van de moestuin wel."
De plek zelf was ook nog lang niet zeker. Zou er grond komen, en zou de buurt erachter staan? Bij een buurtbijeenkomst bleek dat niet vanzelf te gaan. Omwonenden maakten zich zorgen over fruit- en notenbomen, over schaduw en ongedierte. En ze dachten dat de schets op tafel al het definitieve ontwerp was.
Hoe Katalys hielp
Voor Henriëtte was een idee genoeg. Ze kende May van de kookgroep, is al 12,5 jaar beheerder van De Gaveborg en is adviseur bij Katalys. Zelf begon ze ooit ook als initiatiefnemer, met een beweegtuin en een speeltuin.
Henriëtte nam het niet over. Ze begon met luisteren. Met de praatplaat en de kaart 'Verrijk je idee' dachten ze samen het plan stap voor stap door: wat lost het op, wie doen er mee, wie zijn er tegen en welke alternatieven zijn er?
Daarna nam ze op zich wat May zelf niet kon: de taal en de gemeente. "Soms wordt er iets gezegd en vat zij dat anders op, en andersom ook." Henriëtte zocht de lijnen naar de gemeente op en hielp de zorgen in de buurt weg te nemen. Samen met May werkt ze het idee uit tot een concreet plan met een begroting. Voor het ontwerp kwam Landschapsbeheer Groningen erbij.
Soms wordt er iets gezegd en vat zij dat anders op, en andersom ook.
Het resultaat
Het was lang stil, en toen ging het ineens snel. Onlangs gaf de gemeente akkoord. Nu wordt er een intentieverklaring met huurovereenkomst opgesteld. "Heel mooi nieuws," zegt May. "Kan er nu ook wat gaan gebeuren." De eerste fondsen zijn aangevraagd, en voor het volgende seizoen moeten de bedden er liggen.
Nu is het nog een leeg stuk grond. Straks komen de basisschool, mensen met een beperking en de kookgroep hier samen. De oogst gaat naar de gezamenlijke maaltijd. Zo blijft die goedkoop en kan iedereen aanschuiven. Iemand bij de gemeente denkt al verder: op termijn zou de hele locatie een voedselbos kunnen worden.
May hoopt dat het over vijf jaar vooral een plek is waar iedereen graag komt. "Over vijf jaar hoop ik dat alles werkt en dat deze plek een mooie plek is."
Start jullie verhaal
Impressies uit de tuin
